خانه > تاریخچه > فایرفاکس چگونه وب را به آتش کشید

فایرفاکس چگونه وب را به آتش کشید

این نوشته مربوط به وبلاگ قبلی نویسنده «‌آی‌تی‌نگار‌» است‌، ممکن است مشکلی در عکس‌ها و لینک‌های ضمیمه وجود داشته باشد

امروز دیگه فکر نکنم کاربری در اینترنت باشه و با فایرفاکس این روباه آتشین وب آشنا نشده باشه . روباهی که با ورود خود به عرصه ی وب آتشی بس سهمگین را بر جنگ دو مرورگر سردم دار آن زمان یعنی Internet explorer و netscape وارد کرد و اینترنت اکسپلورری را که تقریبا همه به عنوان پیروز نبرد قبلی می پنداشتند شکست داد و با سرعت زیاد پله های موفقیت را پشت سر گذاشت .در واقع پس از این پیروزی جنگی دیگر به راه افتاده بود و به طور کلی پس از ارائه ی ویندوز XP در سال ۲۰۰۱ و پیروزی اینترنت اکسپلورر در برابر نت اسکیپ دیگر مسئولان نت اسکیپ تصمیم گرفتند که سورس این نرم افزار را به صورت آزاد در اختیار همگان قرار دادند و پس از مدتی بنیاد موزیلا (Mozilla Foundation) با هدف تولید مرورگری دیگر با استفاده از سورس کد پایه نت اسکیپ تشکیل شد. سرپرستان بنیاد موزیلا David Hyatt و Blake Ross نام داشتند و این شروعی بود برای فایر فاکس.
تیم فایرفاکس اعتقاد داشتند که رمز پیروزیشان تلفیق کدهای نت اسکیپ و مرورگر موزیلاست . و پس از مدتی آقای بن گودگر نیز به عنوان طراح و مسئول توسعه ی فایرفاکس بر گزیده شد. جالب است بدانید که مرورگر محصول این بنیاد در ابتدا Phoenix و به معنای ققنوس بود اما چون این نام تجاری ثبت شده و متعلق به شرکت سازنده ی بایوس مادربورد Phoenix Technologies بود به ناچار نام آن را تغییر داده و Fire Bird گذاشتند که تقریبا به معنای همان ققنوس می شد (تنها پرنده ای که می سوزد و پس از خاکستر شدن نوزادش از خاکستر سر بیرون می آورد). ولی این بار هم این نام برای شرکتی دیگر موسوم به Fire bird database server به ثبت رسیده بود.بنیاد موزیلا می خواست که برای رفع مشکل این نام را به Mozilla Firebird تغییر دهد ولی شرکت موافقت نکرد و سر انجام نام Fire fox در ۹  فوریه ۲۰۰۴ برای این محصول برگزیده شد و این نام به عنوان یک نام تجاری در سراسر ایالات متحده ی آمریکا به ثبت رسید.
آیکون معروف فایرفاکس نیز رسما با انتشار نسخه ی ۰.۸ این نرم افزار در ۹ فوریه ۲۰۰۴ با طرحی از Jon Hicks برگزیده شد .هم اکنون این نرم افزارتوانسته خیلی راحت به روی کامپیوتر ها نفوذ کند و این چند دلیل عمده دارد که در زیر به آنها اشاره می کنم .
۱- اولین چیزی که در فایرفاکس مشهود است سادگی کار کردن با آن است در عین حال که قدرت انجام کار های حرفه ای را دارد و این تنها به آن دلیل است که از گذاشتن ملحقات بیهوده صرف نظر شده است.
۲-در این مرورگر برای راحتی کاربر و جلوگیری از شلوغی دسکتاپ از tab ها برای جستجو استفاده شده که باعث کاربر پسند تر شدن نرم افزار شد.
۳- و اما مهم ترین دلیل پیشرفت فایرفاکس کدباز بودن آن و همچنین استفاده از ابزاری به نام Addons بود که باعث میشد که کاربر به راحتی بتواند تنها ابزارهایی را که مورد نیار اوست در مرورگر خود داشته باشد . اما این ابزار مزیت دیگری نیز داشت که باعث شد برنامه نویسان خلاق دست به کارهای جالب و ایجاد افزونه های نوینی برای این مرورگر بزنند.
۴- امنیت فوق العاده و همیشه به روز بودن ابزارهای امنیتی آن.
این چنین بود که حتی پس از وقفه ی ۶ ساله ی شرکت مایکروسافت برای ارائه ی مرورگر خود که زمانی قدرت وب را در دست داشت نتوانست به پیروزی دست یابد تا حدی که پس از مدتی این طور ثابت شد که خود بیل گیتس نسخه ای از فایرفاکس را بر روی سیستم خود نصب کرده ولی او در کنفرانسی مطبوعاتی اعلام کرد که من این کار را تنها برای امتحان کردن کارایی این نرم افزار انجام داده ام و نتوانست در پاسخ به سوالی که از او خواسته شده بود نظرش را در باره ی فایرفاکس بدهد گفت که نرم افزار خوبیست و این چنین بود که فایرفاکس رغیبش را وادار به اعتراف کرد.
امیدوارم از این مقاله لذت کافی رو برده باشین برای این که مطالب کاملتری رو در این رابطه بخونین پیشنهاد می کنم به این و این صفحه سر بزنین.

Advertisements
دسته‌ها:تاریخچه برچسب‌ها: ,
  1. هنوز دیدگاهی داده نشده است.
  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: